ذلِكَ آن است كار كه فرمودند اجتناب از اوثان و پرهيز از دروغ وَ مَنْ يُعَظِّمْ و هر كه تعظيم كند شَعائِرَ اللَّهِ نشانهاى خداى تعالى را كه مناسك حج است يا هدايا را و تعظيم هدايا آن است كه فربه باشد و بىعيب و گران بها فَإِنَّها پس به درستى كه بزرگ داشت آن مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ از تقوى دلهاست يعنى از افعال خداوندان تقوى قلوب است و تقوى دلها ترس‌كارى بود از موجبات غضب حضرت الهى لَكُمْ فِيها مر شما را در انعام مَنافِعُ سودها است از شير و پشم و موى و سوارى و بار كردن زاد راه إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى تا وقتى كه نامبرده كه زمان نحر است ثُمَّ مَحِلُّها پس جاى ذبح آن يا وجوب نحر آن منتهى شود إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ به خانه آزاد از غرقه شدن بوقت طوفان يا خانه بزرگوار وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ و مر هر گروهى را از اهل اديان كه پيش از شما بودند جَعَلْنا مَنْسَكاً گردانيديم قربانى يعنى فرموديم به قربانى لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ تا ياد كنند نام خداى را عَلى ما رَزَقَهُمْ بر ذبح آنچه داد مر ايشان را مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ از بهيمه چارپايان يعنى هر امّتى را مقرر كرده بوديم كه قربانى كنند بنام ما فَإِلهُكُمْ پس خداى شما و خداى ايشان إِلهٌ واحِدٌ يك خداى است فَلَهُ أَسْلِمُوا پس مر او را گردن نهيد و قربانى را بشرك آميخته مسازيد وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ و بشارت ده اى محمد ص فروتنان را به بزرگى آن سراى يا ترسكاران را به رحمت بىمنتها و سلمى رح فرموده كه مژده ده مشتاقان را به سعادت لقا كه هيچ مژده ازين فرح‌افزاتر نيست پس در صفت مخبتين مىگويد الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ آنان كه چون ياد كرده شود خداى تعالى نزديك ايشان وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ بترسد دلهاى ايشان از هيبت اشراق اشعه جلال ربانى و طلوع انوار عظمت جاودانى خواهند كه خود را پروانه‌وار به شعله شمع جمال بسوزند و ديده همّت از نظر به غير وجه مقدّس حضرت قديم بردوزند بيت ديده از غير تماشاى تو بردوخته باد * ز آتش عشق تو جان و دل ما سوخته باد پس بانجاح مطلوب مژده ده اينان را وَ الصَّابِرِينَ و ديگر صبركنندگان را عَلى ما أَصابَهُمْ به‌آنچه به ايشان رسيده و مىرسد از تكاليف و محن وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ و به‌پاىدارندگان نماز را يعنى اداكنندگان در اوقات آن وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ و از آنچه عطا داده‌ايم ايشان را يُنْفِقُونَ نفقه مىكنند در وجوه خير و صرف مىنمايند بمصارف پسنديده .